İzinsiz gösteriler gibi hayatlarımız, kaçamak gösterişler, sınırsız ve yersiz tespitler. Tuzsuz bütün alınterimiz, kimimiz şehit, çoğumuz gazi. El üstünde tutuluyoruz, ellere oluyor da bize neden olmuyor. Egomuz yer çekimini tanımıyor.
Eski çamlar bir bir toprak olurken bir yenisine daha şahitlik yapıyoruz. Dio o eşsiz sesiyle bir nevi gençlik kahramanıydı. Enerji, gaz, heyecan, tutku gibi kavramları öğreten, 60, 70, 80' ler kuşağından her bir muhalif, karşıt, ve dünya için farklı söylemler getirmiş insanlardan bünyeyi en fazla titreten seslerdendi.
Sitede bahar temizliğine giriştim, bir tek o eksikti. Aslında böyle şeyleri hemen bitirmeyi sevmiyorum ama okul bittikten sonra beklemekten başka çok fazla işim yok. Daha fonksiyonlu yani, hani olur ya official page gazlığı, o tarz bişiy olsun da herşey derli toplu aynı yerde olsun umuduyla yola çıktım. Şimdi siteyi biraz biraz tanıtmakta yarar var, malum bu göz, beyin işinden anlayan adamlar aptallara itaf ederek, sitenin kullanılan alanları diye stres yapılan bölgelere dikkat çekiyorlar. Benim öyle bir amacım yok tabi, ama birşeyler okumaya veyahut şarkıları dinlemeye gelenler olursa, anlatıyım biraz ne nerede.
Doğa için çal serisini ilk gördüğümüzde de epey sevmiştik, şimdi ikincisi de çekilmiş Aşık Veysel babamızın Uzun İnce Bir Yoldayım adlı türküsüne. Birbirinden değerli pek çok müziyeni toplamayı başardıkları konu ise manidar; "Doğa". Peki bu yaratıcı, işlevsel, görsel ve işitsel video'lar neden yapılıyor? Şöyle bir açıklamayı da uygun görmüşler;
İnsanlık basitlik duygusunu iyice benliğine yerleştirdiğinden olsa gerek, yapılan herhangi bir esrarengiz iş çok fazla taraftar bulmakta, ve kapitalist pazarın oyuncağı olan hayranlık içgüdüsünde kaybolup gitmektedirler. Artist olmak ve hayranlık duygusunu korumak, sermayeci müzik endüstrisinin en büyük silahıdır. "Artist gibi davranmak", Yalancı bir gizem makyajı bunun kişiye yansıyan olumsuz yönleridir. Halbuki yapılan iş çok manen değer içerdiği kadar çok da basit bir algoritma içinde ilerleyen bir mekanizmadır ki ona müzik diyoruz.
Cinematic Soundscapes is a soundcloud group for openminded cinematic composers and musicians. Actually, it aims to combine independent musician's tracks, soundscapes and extraordinary ideas to constitute a huge pool. The specific genre is not the only criteria but visual and ambient tracks will let the group flow more considerably.
Ubuntuyla tanışmamız ilginç bir zamana denk geliyor. Yazın iyice manyaklaşan uyku saatlerimi düzene sokmak için, kendime bir uğraşı aradığım vakitte, adrenalin olsun die kurmuştum ilk kez. İyi ki de o atraksiyonlara girmişim diyorum şimdi. Aslında benim için her zaman bir bilinmez olmuştu linux dünyası. Neler oluyor, neler bitiyor bilmiyordum ama windows sistemimizden de dışarı çıkmaya korkuyorduk. Klasik bir modern zaman öyküsü işte. Dayatılan ve alışılanı zor terketmek. Korkmak bile var aslında. Bilgisayarla haşır neşir olmayı seven ve kendisinin çıkarttığı zorluklara her tür göğüs germeyi de göze alan bir adam da olduğumdan o gün tam cesaretle yola çıkmıştım. Halbuki bu kadar düşünce ürettiğimiz sistemi kurmak düşündüğümden çok çok daha kolay olmuştu. Wubi denen yükleyiciyle kurduğunuz vakit program yükler gibi sisteminize kurup aynı kolaylıkta kaldırabiliyorsunuz. O yüzden bilgisayarı kullanırken internet, ofis, müzik, film gibi sebeplerden kullananlar mutlaka denemeliler diye düşünüyorum. Peki neden?
Hoppala her pazartesi saat 8'de. Programla ilgili detayları verirken, yayınladığım grupları ufak ufak bu yazıda yer vericem ve her hafta güncellemeye özen göstericem. Demiştim, sözümü tutayım.
Duyanınız vardır duymayanınız vardır. Gönlü amatör tınısı profesyonel müzisyenler konsepti altında yer verdiğimiz bir radyo über programımız vardı "Hoppala" adında. Yarından itibaren, şimdilik, her pazartesi yayına devam edeceğiz saat 20:00'da. Bu programda yayınladığımız müzikler ve müzisyenler hakkında kısa bilgiler sunmaya çalışacağım vakit bulabilirsem. Belirli bir kısıtlama olmadan bazen karışık biçimde bazen ise müzisyenin ve müzisyenlerin albümünün tamamına yer vericem. O yüzden gören duyan kendisini dinletmek isteyen kimseler bana rahatça ulaşabilir.
Çekimleri Haziran-Temmuz 2008'de yapılan, Mayıs 2009'da tamamlanan, benim ise müziklerini icra ederek katkı yaptığım, ODTÜ Bilim ve Toplum Merkezi'nin TÜBİTAK desteği ile gerçekleştirdiği "Küçük Öğretmenler Bilime Dokunuyor" Belgesel Projesine aşağıdaki bağlantıdan ulaşabilirsiniz.
Batı ve doğu müziğinin en temel farklarını aslında tasvir duygusunda yaşayabiliyoruz. En temel duygu yansımaları çok farklı zuhur ediyor. Hüzün, keder, mutluluk, neşe algıları çok farklı bu iki coğrafyada. Hüzün duygusundan başlayacak olursak ilk olarak, doğunun müzik makamlarının, daha belirgin bir yapıda seyreden parçaların bize hatırlattıkları, yaşattıkları, algılattıkları neşeye kaçan bir umut vadeden seyirde içimize sinen müzikler oluyor.
